۱۳۸۸ شهریور ۵, پنجشنبه

ت تو خواهر عزیز منی که از تمام زمین می‌آیی. خواهر رویاهای همه‌ی خواهرانم، همه‌ی زخم‌ها و امیدهایم. این جا هوا هنوز پر است از اوین، سنگ و ستم. این ها را نمی‌گویم که تو فکر کنی فصلی زاده نخواهد شد. این اسفند که می‌بینی، آبستن هزار بهار است.
من مدت‌هاست که فریاد نمی‌زنم. اما تو می‌دانی که زبانه می‌کشند در من تمام آتش‌‌هایی که زنان جهان برای آمدنت افروخته‌اند. ای زنانگی عجیب و ای عزیزترین رویا. بسیار دوستت می‌دارم و برای رویای مشترک‌مان، تا دویدن تمام زمین جان دارم و ایمان.
هشت مارس مبارک باد

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر