کدام قله؟/کدام اوج؟/مگر تمامی این راه های پیچاپیچ /در آن دهان سرد و مکنده / به نقطه تلاقی و پایان نمی رسند؟/ به من چه دادید ای واژه های ساده فریب.../ تمام روز تمام روز/ رها شده، رها شده، چون لاشه ای بر آب/ به سوی سهمناک ترین صخره پیش می رفتم.../ تو هیچ گاه پیش نرفتی/ تو فرو رفتی.

آیدا جان من دیر رسیده ام نمی دانم موجه است عذرم یا نه.

به نظرم اگر یک جا باید بی درنگ دست به عمل به معنای Act زد، در برابر همین فاجعه ای است که دارد با نام لایحه ی خانواده در مجلس مبارک اتفاق می افتد. و این کار را خواهیم کرد.