دلتنگ شعرم و نام برخی کسان. دلتنگ راهی که پنج صبح آغاز می‌شود و سر می‌زند به دورترین و بلندترین سایه‌ها. چه رها می‌گذرند این سایه‌ها از روی رنگ‌های گل‌های انار! گل داده‌اند انارها؟دلتنگ شعرم من.

تمام نمی‌شوند این شنبه‌های تقویم‌زده.